De Ziel kent geboorte nog dood, begin noch einde. Zonde kan haar niet raken, nog kan deugd haar in verrukking brengen. Wijsheid kan haar niet doen opengaan, noch kan onwetendheid haar verduisteren. Zij is altijd geweest, en zal altijd zijn. Zij is het wezen zelf van de mens en al het andere is haar bedekking, zoals een lampenglas over het licht. De ontplooiing van de ziel komt vanuit haar eigen kracht en wordt voleindigd wanneer zij de banden met de lagere gebieden doorbreekt. Zij is van nature vrij en ziet uit naar vrijheid tijdens haar gevangenschap.

Uit 'De ziel, vanwaar, waarheen?' van Soefie Meester Hazrat Inayat Khan

"Ik zag hen gaan door de schemering der tijden,
De kinderen met zonneogen van een wonderbare dageraad,
Machtige barrièrebrekers van de wereld,
Architecten der onsterfelijkheid,
Hun lichaam stralen met het licht van de Geest,
Dragend het magisch woord, het mystieke vuur,
Dragers van de Dionysuskelk der vreugde."


Sri Aurobindo

"Ik word wat ik zie in mijzelf.
Alles wat de gedachte in mij suggereert, kan ik doen;
alles wat de gedachte in mij openbaart, kan ik worden.
Dit zou het onwrikbare geloof moeten zijn van de mens in zichzelf,
omdat God in hem woont."

Sri Aurobindo, grondlegger van de Integrale Yoga

"Ware volkomenheid lijkt onvolkomen,
toch is dat al volkomenheid op zich.
Ware volheid lijkt leeg,
toch is het volledig aanwezig.

Het ware recht lijkt krom.
Ware wijsheid lijkt dwaas.
Ware kunst lijkt geen kunst.

De Meester laat dingen gebeuren.
Ze neemt alles zoals het komt.
Ze doet een stap opzij
en laat de Tao voor zich spreken."

De Tao Te Ching, vrij vertaald 'Het Boek van de Weg' is een eeuwen oude, tijdloze gids over de levenskunst, geschreven door Lao Tzu. Zijn hoofdfiguur, de Meester, leeft in harmonie met de Tao, de onherleidbare essentie van het universum.  Als we ons eraan overgeven, zoals de Meester ons leert, voelen we ons heel.